czwartek, 21 listopada 2013

Mamo, mamo słyszysz mnie?! Mamo, co się stało?! - czyli postępowanie z poszkodowanym nieprzytomnym.

Jesteś sam lub sama w domu z dzieckiem. Nagle zaczyna kręcić Ci się w głowie, próbujesz coś powiedzieć, wydaje Ci się że sięgasz po telefon i.... budzisz się nieświadomy tego co się stało, a nad Tobą stoi zapłakany kilkulatek. Wiem co teraz sobie myślisz - że nie ma opcji, rodzice są przecież niezniszczalni, nigdy coś takiego się nie wydarzy! A może jednak? Sytuacja, w której mamie, tacie, babci czy dziadkowi coś się stało jest dla dziecka w każdym wieku bardzo dużym przeżyciem, zwłaszcza jeżeli jest tego świadkiem. Reakcja malucha uzależniona jest nie tylko od jego wieku. Jeśli podczas zabawy nauczycie swoje dzieciaki jak powinny zachować się gdy komuś z opiekujących się nim dorosłych coś się stanie, trauma na pewno będzie o wiele mniejsza.

Dzieciaki doskonale wiedzą jak należy udrożnić drogi oddechowe, sprawdzić oddech i ułożyć poszkodowanego w pozycję bezpieczną. Cały schemat postępowania jest bardzo łatwy do zapamiętania, a ułożenie osoby dorosłej w pozycji bezpiecznej nie sprawia dzieciakom większej trudności.

Do rzeczy...
Utrata przytomności to stan zaburzenia świadomości, w którym osoba nie reaguje na żadne bodźce zewnętrzne. Powodów utraty przytomności może być wiele. Począwszy od urazu, poprzez różnego rodzaju stany chorobowe, do zatruć włącznie.

Wyobraź sobie, że wracasz z pracy czy ze spaceru do domu i widzisz leżącego na chodniku człowieka. Co zrobić? Jak się zachować?
  1. Rozejrzyj się wokoło i upewnij się, że miejsce do którego chcesz podejść jest bezpieczne.
  1. Podchodząc do poszkodowanego spróbuj nawiązać z nim kontakt słowny, pytając głośno: „Słyszysz mnie? Co się stało?”
  1. Klęknij przy poszkodowanym i delikatnie potrząśnij go za ramiona. Ponownie  głośno zapytaj: „Czy wszystko w porządku?” (Zdj. 1)
    Zdj.1
  1. Jeżeli poszkodowany nie reaguje, a jesteś sam, głośno wołaj o pomoc. Jeśli są wokół Ciebie inni świadkowie zdarzenia, poproś jednego z nich, aby podszedł do Ciebie.
  1. Jeżeli poszkodowany leży na brzuchu i nie masz możliwości sprawdzenia w tej pozycji czy oddycha odwróć go na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe, poprzez odchylenie głowy do tyłu i uniesienie żuchwy (Zdj.2).
-        Umieść jedną rękę na czole poszkodowanego i delikatnie odegnij jego głowę do tyłu.
-        Dwa palce drugiej ręki umieść na żuchwie poszkodowanego a następnie unieś ją delikatnie do góry. 


  1. Utrzymując drożność dróg oddechowych sprawdź, czy poszkodowany oddycha. Używamy do tego naszych trzech zmysłów: wzroku, słuchu i czucia (Zdj.3). Pochyl głowę nad ustami poszkodowanego:
    •  oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej, 
    •  nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych,
    • staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku.
Ocenę oddechu wykonuj 10 sekund.
                                            Zdj.2                                                                                               Zdj. 3
  1. Wezwij pomoc.
Zrób to samodzielnie dzwoniąc pod numer 999 lub 112, albo poproś świadka zdarzenia, który z Tobą został. Jeżeli oddech poszkodowanego jest prawidłowy, kontroluj jego stan co minutę. Jeżeli musisz odejść od poszkodowanego w celu wezwania pomocy, ułóż go w pozycji bezpiecznej.
Technika układania w pozycji bezpiecznej.
  1. Uklęknij przy poszkodowanym.
  1. Rękę bliższą Tobie ułóż pod kątem prostym w stosunku do ciała poszkodowanego i jeśli to możliwe, zegnij ją w łokciu tak, aby dłoń ręki była skierowana do góry (tak jakbyś chciał, żeby poszkodowany Ci pomachał) (Zdj. 1).
    Zdj. 1
  1. Złap dalszą rękę poszkodowanego i przełóż ją w poprzek klatki piersiowej, przykładając ją do bliższego Tobie policzka poszkodowanego. Cały czas przytrzymuj swoją dłonią dłoń poszkodowanego (Zdj 2).
    Zdj. 2
  1. Drugą ręką chwyć za dalszą nogę poszkodowanego i podciągnij ją ku górze, nie odrywając stopy od podłoża (Zdj. 3).
    Zdj. 3
  1. Pociągnij za zgiętą nogę tak, aby poszkodowany obrócił się na bok w Twoim kierunku (Zdj. 4).
  1. Ułóż nogę, za którą przetaczałeś poszkodowanego w taki sposób, aby staw kolanowy i biodrowy były zgięte pod kątem prostym (Zdj. 5).
Zdj. 4                                       Zdj. 5
  1. Udrożnij drogi oddechowe poszkodowanego i skontroluj oddech.
  2.  Regularnie sprawdzaj oddech poszkodowanego.

Pozycja bezpieczna zapewnia drożność dróg oddechowych, umożliwia kontrolę stanu poszkodowanego i ponowne ułożenie na plecach w celu rozpoczęcia resuscytacji krążeniowo - oddechowej, minimalizuje również możliwość dalszych uszkodzeń ciała poszkodowanego.

Dzieciaki wiedzą, że gdyby coś się stało mamie, tacie lub innej osobie, która jest z nimi w domu, mają szybciutko pobiec do sąsiadki i ją przyprowadzić. A co jeśli nikogo nie będzie w domu? Mają wyjść na klatkę schodową i głośno wołać o pomoc lub samodzielnie zadzwonić na pogotowie.

2 komentarze:

  1. Świetne zdjęcia! Wikulek obejrzał je pięć razy, domagając się szczegółowych objaśnień, co się na nich dzieje. Chciałam napisać w komentarzu peany na cześć Matki Ratowniczki, ale Wiki właśnie zażądała szóstego oglądania fotek :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Jest nam bardzo, bardzo miło :) Cieszymy się, że wzbudziłyśmy zainteresowanie Wiki - a teraz do dzieła dziewczyny! Ćwiczyć :)

    OdpowiedzUsuń